قازاق تىلى – ۇلتتىق بايلىعىمىز, مادەنيەتىمىز بەن تاريحىمىزدىڭ ايناسى.   تىلدى ساقتاۋ – تەك زاڭ نەمەسە مەكتەپ مىندەتى ەمەس, ار ازاماتتىڭ پارىزى. وكىنىشكە قاراي, كەي جاستار ارالاس تىل قولدانۋدى ادەتكە اينالدىرىپ, قازاق تىلىنىڭ تابيعي كوركەمدىگىن ەلەمەي جاتادى.

مىسالى, كوشەدە, مەكتەپتە نەمەسە الەۋمەتتىك جەلىدە ارالاس سويلەسۋ كوبەيىپ بارادى: قازاقشا سويلەمەي, ورىسشا نەمەسە اعىلشىنشا سوزدەر قوسىپ سويلەۋ قالىپتى جاعدايعا اينالعان. ال كەيبىر جاس كەرىسىنشە, دوستارىمەن, پوست جازۋدا قازاق تىلىن تازا قولدانۋعا تىرىسىپ, وز تىلىن ايالاپ جۇر. مۇنداي ارەكەتتەر – تىلدى قادىرلەۋدىڭ ناقتى مىسالى.

مەنىڭ ويىمشا, تىل مادەنيەتىن ساقتاۋ – اربىر جاس ۇشىن ۇلتقا دەگەن جاۋاپكەرشىلىك. ەگەر بىز ار سوزىمىزگە مان بەرىپ, قازاق تىلىندە سويلەپ, جازساق, بۇل – ۇلت نامىسىن قورعاۋ مەن مادەنيەتتىڭ بەلگىسى.قازاق تىلى – تەك قارىم-قاتىناس قۇرالى ەمەس, ۇلتتىڭ جانى. سول ۇشىن ونى قادىرلەۋىمىز كەرەك.

اۆتورى: سابيتوۆا امينا