Автор: ADMIN
Тіліне тіршілікті тиек еткен ақындар
Сан ұрпақтың жадында сақталып келе жатқан бұл жыр додасы — ұстаз бен шәкірт арасындағы өнер мектебінің озық үлгісі.
Ел көңілін жүргем жоқ қайтаруға.
Айналайын осы елдің көңілі ғой,
Шалдың түсіп жүргені қайта ауылға.
Он үште ерген артымнан Еркінім ең.
Сен жеткенше, қарғам-ау, ентігіп ем,
Сен жеткен соң артымнан серпіліп ем.
Үмітімді тірілттің өлтірілген...
Ұлағатты ұстазының ұшқыр ойынан шабыт алған жас ақын бұл жекпе-жектің сындарлы сын екенін сезінді.
Бұлықсыған шабыттың тізгінін тежемей, арынды жырларын арыдан ағытты:
Сіміріп күннің күзгі нұрын көктен,
Қартаймаса деп жүрсің ғұмыр-көктем.
Табиғат — шебер ана әуел баста,
Аптаған мына менің тілімді отпен.
Құрманбек, талабыңды ақтамасам,
Кетейін тәмам қазақ бетін көрмей!
Қырағы Құрекең болса, шәкіртінің сөз мәнісін сезініп:
Мынау Еркін — бірі екен телегейдің,
Жүз ақынды Еркінге теңемеймін,— деп оның өресін жоғары бағалайды.
Із қалар ақындармыз әр шағынан,
Ел үшін шақырумыз — ортақ ұран.
Біздер деген ақиық болмасақ та,
Айтыстың орта тұсында Құрманбектің:
М.О. Әуезов атындағы Әдебиет және өнер институтының кіші ғылыми қызметкері
Басқалармен бөлісе отырыңыз
Пікірлер
Басты жаңалықтар
Омарғазы Айтанұлының дастандары туралы
Qazaqstanda kombayn men traktor öndirisin wlğaytu josparlanıp otır
Күн Астана – Нұр қаған
Последние новости
Күн Астана – Нұр қаған
Тіліне тіршілікті тиек еткен ақындар
ӨР АЛТАЙДЫҢ АҚИЫҚ АҚЫНЫ
